Fotohistoria

Co to jest diapozytyw?

W środowisku fotograficznym bardzo często można usłyszeć określenie diapozytyw. Poniżej postaram się wyjaśnić, do czego się ono odnosi i jakie ma zastosowanie w dzisiejszej rzeczywistości.

Wyjaśnienie terminu

Żeby przejść do definicji diapozytywu najpierw muszę wyjaśnić, czym właściwie jest pozytyw (oczywiście poza tym, czego z pewnością sam się domyślasz, a mianowicie że jest to odwrotność negatywu).

W fotografii pozytyw jest obrazem, który odwzorowuje rzeczywistość taką, jaka naprawdę jest, tak więc np. czarne jest czarne, białe – białe, a zielone – zielone. Obraz pozytywowy może być zarówno wielobarwny, jak i monochromatyczny, co jednak ważne nie jest „odwrócony”, jak ma to miejsce zawsze w przypadku negatywu. I teraz: przezroczysty pozytyw nazywany jest diapozytywem.

Na podstawie powyższych informacji wiemy już, że diapozytyw to przezroczysty pozytyw, a właściwie pozytyw naniesiony na przezroczystą powierzchnię lub wytworzony w jej wnętrzu.

Żeby zobaczyć obraz diapozytywowy trzeba użyć światła przechodzącego. Z tego właśnie powodu można oglądać go na przykład za pomocą diaskopu (rzutnika) na jasnej ścianie lub białej tablicy. Diapozytywy najczęściej przyjmują postać błon fotograficznych, choć można też spotkać okazy wytworzone na szklanych płytkach lub przezroczystych tworzywach sztucznych. Najbardziej znanym diapozytywem jest slajd.

Wykorzystanie diapozytywów

Jako że diapozytywy charakteryzują się niezwykle małą ziarnistością, a przy tym dużym nasyceniem barw i kontrastem, często wykorzystuje się je podczas prób powiększenia obiektów na zdjęciach, co cieszy się popularnością np. w fotografii reklamowej czy artystycznej. Diapozytywy cieszą się również popularnością podczas prezentacji, do których używany jest rzutnik oraz na pokazach projekcji przezroczy czy diaporamach. Co ciekawe, warto w tym miejscu wspomnieć też o tym, że diapozytywy mają swoje zastosowanie również w przemyśle – mowa m.in. o fotogalwanoplastyce.