Fotohistoria

Rozwój polskiej fotografii

Najstarszymi zachowanymi dagerotypami w Polsce są prace Andrzeja Radwańskiego pochodzące z roku 1839. W tym czasie tworzyli także inni Polacy, a wśród nich: Marcin Zalewski, Moritz Scholtz czy Jan Stefan Kuczyński. Jednak za najważniejszego polskiego fotografa XIX wieku uznawany jest Karol Beyer, który podczas wykonywania zdjęć korzystał z różnych technik fotograficznych: kolodionu, ambrotypii, carte de visite oraz stereoskopu. Beyer był wybitnym portrecistą, a także pionierem fotografii krajobrazowej i naukowej.

Do najważniejszych polskich ośrodków fotograficznych tego okresu zalicza się Lwów i Kraków. Jednak największa liczba zakładów fotograficznych powstawała w Warszawie, wśród nich warto wymienić zakład Jana Mieczkowskiego, który był bezpośrednią konkurencją dla Beyera. Lata 50. to okres, w którym w zakładach fotograficznych królowała technika mokrego kolodionu.

Początkowo Polacy skupiali się na dwóch rodzajach fotografii: pierwszy – fotografia górska, której pionierem był Awit Szubert, drugi – fotografia portretowa typu etnograficznego, której twórcą był malarz Michał Greim (następnie kontynuowana w Krakowie w formie carte de visite m.in. przez Ignacego Krigera).

Koniec XIX wieku to czas, kiedy zaczęła się również prężnie rozwijać polska fotografia prasowa. Pierwszym polskim fotografem prasowym został okrzyknięty Konrad Brandel (jeden ze współpracowników Karola Beyera). To on w roku 1881 skonstruował tzw. fotorewolwer.

Pod koniec XIX wieku zostało utworzone Lwowskie Towarzystwo Fotograficzne (początkowo Klub Miłośników Sztuki Fotograficznej), co było początkiem formowania się polskiej fotografii artystycznej. To właśnie to towarzystwo wydawało „Przegląd Fotograficzny” – pierwszy w Polsce miesięcznik poświęcony fotografii. Kilka lat później powstało Warszawskie Towarzystwo Fotograficzne, co zapoczątkowało legalizację tego typu organizacji na terenie zaborów. Pierwszym europejskim (a także i polskim) ruchem fotografii artystycznej był piktorializm, którego pionierem w naszym kraju był Tadeusz Rząca (Kraków).

Za ojca fotografii polskiej uważa się jednak Jana Bułhaka – którego prace inspirowane były twórczością malarza Ferdynanda Ruszczyca.

Zobacz też produkty Orbitvu do fotografii bezcieniowej: http://orbitvu.pl/produkty